حاكم « 1 » روايت كرده‌اند . خطيب اين حديث را به اسنادش از زيد بدينگونه آورده است : من با كسى كه با شما بجنگد ، در جنگم و با كسى كه با شما به مسالمت رفتار كند ، در مسالمتم . « 2 » حديث مزبور را حافظ ابن عساكر « 3 » ، كنجى از طريق ترمذى « 4 » ، و ابن حجر از طريق ترمذى و ابن ماجه و ابن حبّان و حاكم « 5 » ، ابن صبّاغ مالكى « 6 » ، و محب الدين طبرى « 7 » ، و سيوطى از طريق ابن ابى شيبه و ترمذى و طبرانى و حاكم « 8 » ، و ضياء مقدسى در المختارة روايت كرده‌اند . اين حديث را به لفظ اوّل ابن كثير از ابو هريره ، از طريق نسائى ، از حديث ابو نعيم فضل بن دكين و نيز ابن ماجه از حديث وكيع ، و هردو از سفيان ثورى روايت كرده‌اند . « 9 » همين حديث را به لفظ دوم احمد از ابو هريره « 10 » ، حاكم « 11 » و خطيب « 12 » روايت كرده‌اند و كنجى نيز به روايت آن از طريق احمد پرداخته و گفته : اين حديث ، حسن و صحيح است . « 13 » متقى هم از طريق احمد و طبرانى و حاكم آن را روايت كرده است . « 14 » محب الدين طبرى از ابو بكر صدّيق آورده كه گفت : رسول خدا را ديدم كه خيمه‌اى برپا كرد ، در حالى كه بر كمانى عربى تكيه داشت و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام در خيمه بودند . در اين هنگام فرمود : اى مسلمانان ، من با هركس كه با اهل اين خيمه به مسالمت رفتار كند ، در مسالمتم و با هركس كه با آنان بجنگد ، در جنگم و با دوستانشان دوستم . آنان را دوست نمىدارد مگر كسى كه نيكبخت و پاكزاد باشد و با آنان كين نمىورزد مگر بدبخت ناپاكزاد . « 15 »

--> ( 1 ) . جمع الجوامع : 6 / 216 . ( 2 ) . تاريخ بغداد : 7 / 137 . ( 3 ) . تاريخ الشام : 4 / 316 . ( 4 ) . كفاية الطالب 189 . ( 5 ) . الصواعق المحرقة 112 . ( 6 ) . الفصول المهمّة 11 . ( 7 ) . الرياض النضرة : 2 / 189 . ( 8 ) . جمع الجوامع : 7 / 102 . ( 9 ) . البداية و النهاية : 8 / 36 . ( 10 ) . مسند احمد بن حنبل : 2 / 442 . ( 11 ) . المستدرك : 3 / 149 . ( 12 ) . تاريخ بغداد : 4 / 208 . ( 13 ) . كفاية الطالب 189 . ( 14 ) . كنز العمّال : 6 / 216 . ( 15 ) . الرياض النضرة : 2 / 189 .